Poznań - miasto know-how
Teatr Polski w Poznaniu
Spektakle
Walizka
Małgorzata Sikorska-Miszczuk
Reżyseria:  Piotr Kruszczyński
Kostiumy:  Jola Łobacz
Muzyka:  Paweł Postaremczak
Choreografia:  Natalia Draganik
Asystent reżysera:  Łukasz Chrzuszcz
Inspicjent:  Elżbieta Bednarczyk


Prapremiera: 14-02-2009
Scena: Malarnia
Czas trwania: 1 godzina 20 minut


Obsada:
Barbara Krasińska /Żaklin, Automatyczna Sekretarka/
Barbara Prokopowicz /Zrozpaczona Przewodniczka z Muzeum Zagłady/
Łukasz Chrzuszcz /Narrator/
Jakub Papuga /Sfrustrowany Bruno/
Paweł Siwiak /Pantofelnik/
Zbigniew Waleryś /Fransua Żako/

Paweł Postaremczak (piano)

„Walizka” Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk to dramat, który otrzymał nagrodę główną oraz nagrodę publiczności w pierwszej edycji konkursu dramaturgicznego – METAFORY RZECZYWISTOŚCI – zorganizowanego przez Teatr Polski w Poznaniu w 2008 roku.

Autorka o swojej sztuce mówi, że to opowieść o pochwale i afirmacji życia. Odnaleziona po latach walizka staje się bowiem dla głównego bohatera, Fransua Żako, kluczem do odnalezienia prawdy o sobie. Otwarcie walizki powoduje jednocześnie dotarcie do własnych korzeni, kultury, ale też bolesnej historii.

 

Małgorzata Sikorska-Miszczuk, dramatopisarka, autorka opowiadań, scenarzystka. Zadebiutowała dramatem „Psychoterapia dla psów i kobiet” (2004). Jest autorką sztuk: „Szajba”, „Katarzyna Medycejska”, „Burmistrz”, „Niezwykła podróż Pana Wieszaka” (dla dzieci). Dramat „Śmierć Człowieka-Wiewiórki” (2007) uzyskał pierwsze wyróżnienie w konkursie na sztukę o Ulrice Meinhof (zorganizowanym przez Teatr Rozmaitości i Teatr Usta Usta/2xU) oraz wyróżnienie w XII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej organizowanym przez MKiDN. Sztukę przetłumaczono na język niemiecki, angielski, rumuński i serbski. Autorka jest także stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Recenzje

Autorce dramatu „Walizka” Małgorzacie Sikorskiej-Miszczuk, udała się rzecz niezwykła: biorąc pod lupę losy konkretnego człowieka, ożywiła galerię anonimowych postaci z przeszłości i pozwoliła im wyjść z gablot. A reżyser spektaklu Piotr Kruszczyński nadał tej opowieści intrygujące, nieco ironiczne ramy i poruszający rytm.
W „Walizce” nie znajdziemy patosu. Raczej świadomość, że trudno jest dziś mówić o Zagładzie w Muzeum Zagłady. Bo jej tam nie ma. Są rzeczy, po które nikt nie przychodzi. Oglądane uważnie, ale z dystansem, niczym słonie i tygrysy w zoo, poddawane starannej renowacji, są jak znaki czasu, który już minął.

Marta Kaźmierska, „Gazeta Wyborcza” 16.02.2009


Kruszczyński wydobywa z tej dość mrocznej historii okruchy komizmu misternie ukryte przez autorkę. Pomagają mu w tym niewątpliwie aktorzy: Łukasz Chrzuszcz w roli Narratora, chociaż bardziej pasowałoby tu określenie wodzireja, oraz Barbara Krasińska jako Żaklin i Automatyczna Sekretarka. Ich bohaterowie unoszą się kilka centymetrów nad ziemią, a jednak są jak najbardziej realni.

Stefan Drajewski, „Polska Głos Wielkopolski”, 16.02.2009

 

NAGRODY:

Spektakl „Walizka” Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk w reżyserii Piotra Kruszczyńskiego zdobył wyróżnienie na IV Festiwalu Sztuk Współczesnych R@port w Gdyni.