Brigitte i Paula szukają szczęścia. Aby to osiągnąć wybierają różne drogi - jedną kieruje wyrachowanie, druga jest idealistką. Obie wychodzą z założenia, że mają rację.

Stosunek Dostojewskiego do zła był w najgłębszym sensie słowa antynomiczny. Zło jest złem, trzeba je zwyciężyć, wyplenić. Ale trzeba je też przeżyć, doświadczyć go; przez zło coś się otwiera, ono też jest drogą.

„Dogrywka” György Spiró jest opowieścią o spotkaniu będącym zderzeniem dwóch dróg życiowych, dwóch przeciwstawnych światopoglądów, życiowych pomyłek, filozofii.

Bohater „Ferdydurke", udziecinniony najprzód przez straszliwego Pimkę, uwikłany zostaje w proces wzajemnego udziecinniania będący wielką, sekretną rozkoszą ludzkości, jej najmilszą rozrywką tudzież najstraszliwszym cierpieniem...

Obłęd wabi człowieka zewsząd. Płodzi fantastyczne obrazy, które nie są przemijającymi zjawami szybko znikającymi z powierzchni rzeczy.

Ingrid Lausund uczyniła z Supermarketu metaforę współczesnego świata konsumpcyjnego, który staje się sferą trudnych do zniesienia paradoksów i kontrastów.

Przedstawienie inspirowane historią Powstania Wielkopolskiego, oparte zostało na dwóch, dotychczas niepublikowanych, relacjach uczestników wydarzeń roku 1918, które udało się odnaleźć reżyserowi.

Czterdziestokilkuletni mężczyzna przeprowadza rozrachunek ze swoim życiem - czy po dwudziestu czterech latach można powrócić do ideałów młodości? Czy można odnaleźć minione uczucie?...

Kim jest Medea? Kochającą kobietą czy nienawidzącą furią? Oddaną matką walczącą o prawa do dzieci, czy ich morderczynią?

Za jedno z najbardziej charakterystycznych i dlatego także za jedno z najbardziej godnych uwagi dzieł Czechowa powinno się uznać dramat Mewa. Właśnie w nim w sposób najpełniejszy wyraził się prawdziwy stosunek artysty do życia.

Spektakl, odwołujący się do wydarzeń w Jedwabnem, konfrontuje widzów z problemem mentalnego wykluczenia i poczucia winy Polaków wobec społeczności żydowskiej.

Jakie role mają do spełnienia we współczesnym świecie kobieta i mężczyzna? Kim dla siebie są? Jakie maski przywdziewa człowiek będąc w relacji z drugą osobą?

Czworo bohaterów: Polka - dziennikarka, Szkotka - nauczycielka, pisarz - Francuz i debiutujący poeta z Buenos Aires podróżują po Argentynie. Uciekli z domu ścigani przez Przeszłość.

Historia lokalnego „Don Juana mimo woli” opowiedziana jest u Czechowa w kolorycie rosyjskiej prowincji. I na tę też miarę skrojony jest dramat, który się tam rozegra.

Historia współczesnego Hioba – młodego mężczyzny zmagającego się ze śmiertelną chorobą, człowieka wykluczonego, pozostającego poza nawiasem społeczeństwa i współczesnej kultury afirmującej doskonałość, piękno i witalność.

Józef K. w adaptacji Marka Fiedora to młody bankowiec, używający życia, nieco cyniczny, któremu tym trudniej uwierzyć, że przed procesem nie ma ucieczki.

13.12.2006 Aniela obchodzi 25 urodziny. Niespodziewana wizyta przyjaciółki rodziców przywołuje wspomnienia ze stanu wojennego. Czy tamte wydarzenia są już tylko historią, czy mogą mieć wpływ na życie bohaterów dzisiaj?

Stary Franka Hernera skłania do zamyślenia się nad ludzkim losem. Jego konstrukcja jest bardzo ciekawa. Nie ma tu centralnej postaci. Spotykamy sie z trzema „wiejskim filozofami” Lajosem Bandą, Pityu Herdą i Bélą Krekácsem.

Biljana Srbljanović pisze o pustce, o ludziach, którzy mają kłopoty z elementarną komunikacją, są bezduszni, egoistyczni, niespełnieni.

Jeden z bardziej intrygujących tekstów najnowszej młodej dramaturgii polskiej. Ironiczny, nie pozbawiony elementów groteskowych, traktuje boleśnie o destrukcji osobowości współczesnego człowieka.

Opowieść o ciążącym nad dziejami Polski i Europy fatum dramatycznych skrajności i obłędu, radykalnych postaw i wyborów, pomiędzy którymi nie ma miejsca na życie.

Dla jednych jest to zabawna komedia rodzinna, odwzorowująca sceny wzięte z życia. Dla innych - jest to przede wszystkim "teatr poetyczny", z gorzkim przesłaniem filozoficznym.

Inscenizacja fredrowskiej ZEMSTY autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich twórców teatralnych, laureata przyznawanej przez miesięcznik "Teatr" nagrody im. Konrada Swinarskiego - Piotra Cieplaka.

„Zwał” to historia młodego pracownika banku. Jest wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, którym rządzą wielkie korporacje.

Wielowątkowa sztuka, w której pure nonsens miesza się z poezją, tworząc mądrą opowieść o poszukiwaniu szczęścia, tęsknocie za miłością, zmaganiu z samotnością i brakiem porozumienia między ludźmi.